Przejdź do treści

Terapia uspokajająca i rozwijająca dla dzieci nerwicowych i dyslektycznych - Pedagogika osób z trudnościami w uczeniu się (LD)

Pomiń menu
Title
Pomiń menu
Punk rocker's head
Pomiń menu

Terapia uspokajająca i rozwijająca dla dzieci nerwicowych i dyslektycznych

Terapia trudności w uczeniu się
TERAPIA USPOKAJAJĄCA I ROZWIJAJĄCA DLA DZIECI NERWICOWYCH I DYSLEKTYCZNYCH
Wprowadzenie
Terapia uspokajająca i rozwijająca jest także nazywana metodą leczniczo-pedagogiczną. Jest stosowana w pracy terapeutycznej nie tylko z dziećmi nerwicowymi i dyslektycznymi, ale i z niektórymi chorobami przewlekłymi (np. z epilepsją).
Cele metody
  • Ogólne uspokojenie układu nerwowego, przywrócenie równowagi psychicznej, doprowadzenie do właściwych wyładowań twórczości dziecka w celowym działaniu.
  • Doprowadzenie do coraz dłuższych okresów koncentrowania uwagi.
  • Rozwijanie logicznego myślenia przez obserwowanie, porównywanie, segregowanie, klasyfikowanie - przy układaniu i wykonywaniu różnych loteryjek, albumów itp.
  • Wyrabianie analizy wzrokowej przez kopiowanie i odwzorowywanie rysunków stopniowo z coraz większą ilością drobnych szczegółów oraz obserwowanie połączone z porównywaniem w czasie wykonywania specjalnych loteryjek.
  • Wyrabianie sprawności manualnych przez wykonywanie różnych zajęć wymagających coraz dokładniejszych i bardziej precyzyjnych ruchów.
  • Przyzwyczajanie dzieci do samokontroli czynności.
  • Wytwarzanie dobrego kontaktu z rzeczywistością przez planowane rozwijanie zainteresowań.
  • Kształtowanie pozytywnego stosunku do otoczenia i do pracy.
Zasady postępowania terapeutycznego
  1. Pobudzanie zainteresowania - prowadzi do mobilizacji i wytworzenia motywacji.
  2. Wykonywanie wytworów całościowych.
  3. Pewność dobrego wyniku pracy (eliminowanie frustracji). Kopiowanie modeli - odwzorowywanie - praca odtwórcza - komponowanie - z własnych pomysłów - twórcza. W terapii przechodzimy od pracy odtwórczej do twórczej, stopniowo, wzajemnie je przeplatając, podając nowe modele coraz trudniejsze do kopiowania, na przemian z realizowaniem pomysłów dzieci.
  4. Dowolne tempo pracy. Dziecko pracuje tempem dostosowanym do jego możliwości.
  5. Samokontrola w czasie pracy. Porównanie wytworu pracy z modelami wzorcowymi, z pracami innych dzieci.
  6. Dobór prac według indywidualnych potrzeb dziecka.
Adresat metody/terapii
Terapia jest adresowana do następujących grup dzieci:
  • nadpobudliwe psychoruchowo
  • zahamowane, apatyczne
  • z utajoną epilepsją
  • dyslektyczne
  • słabo rozwinięte umysłowo
  • opóźnione rozwojowo
  • zaniedbane pedagogicznie
  • organicy.
Części składowe metody/terapii i ich zastosowanie
Terapia/metoda składa się z 30 kompletów pomocy świetlicowych. Mają one zastosowanie wielokierunkowe, mianowicie:
  • Jako test do badania dzieci.
  • Jako materiał do zajęć terapeutycznych.
  • Jako pomoc w rozwijaniu zainteresowań i twórczości dziecka.
Pomoce, materiały stosowane w ramach metody/terapii
Klasyfikując materiały stosowane w terapii, wyróżnia się 9 działów:
Dział I - Figury geometryczne
  1. Układanki klockowe z figurami geometrycznymi (zastępczo tekturowe kwadraty), tzw. mozaiki.
  2. Układanki z pocztówek według wzorów: a) kolorowe figury geometryczne do nakładania i obrysowywania; b) drewniane stemple z figurami geometrycznymi.
Dział II - Figury liczbowe
  1. Figury liczbowe do odwzorowywania (dwie tablice).
  2. Loteryjka z figurami liczbowymi do 5, „Listki”.
  3. Loteryjka - figury liczbowe z formułami działań, „Owoce”.
  4. Loteryjka - „Poznajemy liczby do 10”.
Dział III - Kombinowanie zestawień figur liczbowych
  1. Tablice obrazujące metodę planowego wyczerpywania wszystkich możliwych zestawień.
Dział IV - Samogłoski, alfabet międzynarodowy, proste sylaby
Dział V - Domina wyrazowe
  1. Układanka dwusylabowa (I seria) „MAMA, KAWA”.
  2. Układanka dwusylabowa (II seria) „ROSA, RYSA”.
  3. Loteryjka wyrazowa jednosylabowa (trzyliterowa, bez głosek specyficznych dla języka polskiego) „LIS, LAS”.
  4. Domino wyrazowe dwusylabowe (bez głosek specyficznych dla języka polskiego) oraz z sylab trzyliterowych - „KO - GUT, TOR - BA”.
  5. Loteryjka wyrazowa jednosylabowa ( z głoskami specyficznymi dla języka polskiego) - „SŁOŃ, PIEŃ”.
  6. Domino wyrazowe z „CZ”.
  7. Domino wyrazowe z „SZ”.
  8. Loteryjka i domino wyrazowe z „SZCZ”.
  9. Domino wyrazowe jednosylabowe „Miasta polskie”.
  10. Domino wyrazowe dwusylabowe „Miasta polskie”.
  11. Domino wyrazowe trzysylabowe „Miasta polskie”.
Dział VI - Składanki obrazkowo-tekstowe
  1. Rebusy.
  2. Zagadki.
Dział VII - Loteryjki ortograficzne
Dział VIII - Loteryjki gramatyczne
  1. Loteryjka gramatyczna I.
  2. Loteryjka gramatyczna II.
  3. Loteryjka gramatyczna III.
  4. Loteryjka gramatyczna IV.
Dział IX - Formułowanie zdań
  1. Loteryjka. Dobieranie dwóch kartoników z dwoma częściami zdania do obrazka „JESIENNY WIATR - PORYWA LIŚCIE”.
  2. Rozsypanka wyrazowa „Praca w polu”.
  3. Rozsypanka wyrazowa „Józio”.
  4. Rozsypanka wyrazowa „Rak”.
  5. Rozsypanka wyrazowa „Okręt”.
  6. Loteryjka. Dobieranie par obrazków i opracowywanie przez dziecko krótkich opisów. „Biały Piotruś”.
Literatura
Danielewicz, T., Koźmińska, A., Magnuska, J. (1984). Terapia uspokajająca i rozwijająca dla dzieci nerwicowych i dyslektycznych. Wyd. PTHP.
Wróć do spisu treści